Ga naar het hoofdmenu Ga naar de inhoud

Project Ontwikkeling Verleidingsmodel

Food Innovation studenten ontwikkelen goede concepten (middels het Food Innovation model), die inspelen op de vragen en wensen van de consument. We zien echter soms dat gezonde en/of duurzame concepten zichzelf lastiger “verkopen”, en daarmee niet de marktsucces halen die ze mogelijke wel verdienen. Denk hierbij aan groentenconcepten, insectenproducten en duurzamere maar duurdere vleesconcepten. Het merendeel van de consumenten laat deze concepten links liggen omdat deze producten vaak niet als aantrekkelijk of te duur worden ervaren : er moet dus extra aandacht worden besteed om deze concepten zo verleidelijk mogelijk te maken. Het Lectoraat heeft zich daarom ten doel gesteld om een tool te ontwikkelen waarbij zinvolle food concepten geoptimaliseerd kunnen worden op verleidelijkheid voor de consument.

Het verleidingsmodel bestaat uit criteria waaraan je moet sleutelen om het concept wat je wil ontwikkelen zo optimaal mogelijk te presenteren. Op een gemiddelde dag maakt een mens meer dan 200 voedselkeuzes, en om dat met zo min mogelijk energie te doen, valt hij vaak terug op geautomatiseerde routine en/of hele basale instincten. Door hier meer kennis van te hebben kun je deze basale instincten uitlokken en daarmee deze producten aantrekkelijker maken.

Net als een bloem zo verleidelijk mogelijk wil zijn voor de bij om zo haar pollen te kunnen verspreiden, is het dus zaak om alle zintuigen aan te spreken van de consument door a) op te vallen b) toegankelijk te zijn, c) herkenbaar te zijn, d) niet te duur te zijn, e) aantrekkelijk te zijn, f) lekker te zijn en g) functioneel te zijn door toegevoegde waarde te bieden.

Deze criteria bepalen of de bij het bloemetje uitkiest, en bepalen net zo goed of de consument het product kiest. Naast de directe factoren van het product zijn er andere aspecten die een grote invloed kunnen hebben op het onderbewuste keuzeproces zonder dat de gemiddelde consument daar vanaf weet. Stel je krijgt een aanbeveling van een vriendin dat je een bepaald product echt moet proberen, zo lekker is het: dat heet nudging. Of de dokter beveelt je aan om af te vallen of te sporten en daarbij een bepaald dieet te volgen. Of je ziet bij de boeking van je hotelkamer dat er nog maar 2 kamers zijn: kans is dan groot dat je sneller voor deze keuze gaat. Ook de goedkope acties bij de supermarkt zijn nudges en meer keuze in portiegrootte van milkshakes kan ervoor zorgen dat er een andere keuze wordt gemaakt, etc.

Ook priming is een techniek waarmee je kunt beïnvloeden: stel dat je allemaal beelden ziet van heerlijke producten in de wachtrij van een festival, en dat product is even later te koop: grotere kans dat je daar even later zin in hebt. Ook het horen van geluiden of muziek kan je keuze beïnvloeden.

Tenslotte, framing is een manier om een bepaald product op een andere manier te presenteren, bijvoorbeeld door het in een andere context te plaatsen. Zoals bij producten het aantal suikerklontjes voor de suikergehalte erbij te laten zien. Maar ook door in een sprookje bijzondere krachten toe te dichten aan spinazie, waardoor die spinazie even later als supergroente kan worden verkocht.

In 2018 is door het lectoraat een eerdere versie van het verleidingsmodel ontwikkeld, gebaseerd op 7 criteria (prijs, functionaliteit, toegankelijkheid, merk, communicatie, opvallendheid, kwaliteit). Deze eerdere versie is in 2019 getest met behulp van food professionals en consumenten onderzoek, op het gebied van groenten innovaties. Hieruit bleek dat het concept verleidingsmodel verder ontwikkeld moest worden om een grotere betrouwbaarheid te krijgen. In schooljaar 2019-2020 wordt er verder gewerkt aan het verleidingsmodel Versie 2, zie afbeelding. Dit is de versie die momenteel verder getest wordt.

Wil je meer weten of samenwerken met het lectoraat op dit gebied? Neem contact op met A.Zuidberg@has.nl of L.Willems@has.nl

Lector Design methoden in Food

Antien Zuidberg

Lector Design methoden in Food


E: a.zuidberg@has.nl